QafqazNews Konkret.az-a istinadən xəbər verir ki, 8 Noyabr Azərbaycan üçün torpaqların azadlığı ilə yanaşı, milli birliyin və böyük Azərbaycan ideyasının gücləndiyi gün kimi dəyərləndirilir. Qarabağ həsrəti ilə yaşayan insanlar üçün bu tarix doğma yurda qayıtmaq ümidini də ifadə edir.
Uzun illər Qarabağ, Qubadlı, Laçın, Kəlbəcər, Şuşa, Cəbrayıl və Zəngilan yalnız coğrafi adlar olmayıb. Bu yerlərlə bağlı ailə tarixləri, xatirələr, qurulmuş evlər və yarımçıq qalan arzular nəsildən-nəslə ötürülüb. Yurd həsrəti gündəlik həyatın bir parçasına çevrilsə də, torpaqların geri qaytarılacağına inam qorunub.
Həmin inamla yanaşı, ölkə güclənib, ordu hazırlanıb, տնտեսyyat möhkəmləndirilib. 2020-ci il isə hərbi qələbələrlə bərabər, xalqın dövlətinə və gələcəyinə inamının təntənəsi kimi yadda qalıb. Azərbaycan xalqı Vətən müharibəsində vahid məqsəd ətrafında birləşərək torpaqların bütövləşməsi uğrunda mübarizə aparıb.
44 gün davam edən müharibədə azad edilən hər kənd, yüksəklik və şəhər illərlə yığılan nisgili azaltdı. Şəhid xəbərləri ağır itkilər gətirsə də, onların fədakarlığı ilə əldə olunan qələbə xalqı mübarizəyə davam etməyə ruhlandırdı. Zəfərin arxasında şəhidlərin qanı, qazilərin ağrısı, əsgərlərin zəhməti, anaların duası, milli birlik və dövlət iradəsi dayandı.
8 Noyabr həmхийн xalqın ləyaqətini və iradəsini göstərdiyi, qəhrəmanların adlarının yaddaşlarda əbədiləşdiyi tarixdir. Bu gün şəhid ailələrinin və Vətən uğrunda yaxınlarını itirmiş insanların fədakarlığı da ehtiramla anılır. Heç bir təltif şəhid anasının yaşadığı itkinin yerini doldura bilməsə də, onların fədakarlığı Azərbaycan torpağının sahibsiz olmadığını göstərir.
Zəfərdən sonrakı əsas arzular arasında keçmiş məcburi köçkünlərin doğma yurdlarına qayıdışı xüsusi yer tutur. Onların bir qismi illərlə kirayə evlərdə, yataqxanalarda və müvəqqəti məskunlaşma yerlərində yaşayıb, övladlarını doğma kəndlərindən uzaqda böyüdüb. Bəzi uşaqlar ata-baba yurdunu yalnız şəkillərdən və böyüklərin xatirələrindən tanıyıb. Doğma evin açarını illərlə yanında saxlayanlar üçün bu əşya ailənin və bir nəslin yaddaşını daşıyıb.
İndi yurdlarına qayıtmaq imkanı qazanan insanların qayıdışının təkcə köçlə bitməməsi, mənəvi dirçəlişə çevrilməsi arzu olunur. Ağsaqqalların, ağbirçəklərin və uşaqlıq illərini məcburi köçkün kimi keçirən insanların 8 Noyabrı Qubadlıda, öz doğma evlərinin həyətində qeyd etməsi istənilir.
Qubadlı küçələrində uşaqların səsinin eşidilməsi, evlərdə ocaqların yanması, ailələrin və qonşuların yenidən bir araya gəlməsi doğma yurda qayıdışın əsas ümidlərindəndir. Şəhid ailələrinin, qazilərin, keçmiş məcburi köçkünlərin, gənclərin və uşaqların eyni süfrə ətrafında toplaşması da bu arzunun bir hissəsidir.
Zəfərin mənası yalnız torpaqların geri alınması ilə məhdudlaşmır. Azad edilmiş ərazilərdə evlərin tikilməsi, məktəblərin açılması, insanların qayıtması və həyatın yenidən qurulması da qələbənin davamı kimi görülür. Məqsəd şəhidlərin əmanət etdiyi Vətəni gücləndirmək və gələcək nəsillərə bütöv, qüdrətli, suveren Azərbaycan ötürməkdir.
8 Noyabrla bağlı dilə gətirilən əsas arzu odur ki, heç bir Azərbaycan övladı doğma yurdunun həsrəti ilə böyüməsin, heç bir uşaq ata-baba yurdunu yalnız şəkillərdə görməsin və ailələrin süfrəsində yurd nisgilindən doğan boşluq qalmasın. Zəfərin əbədi, dövlətin qüdrətli, xalqın bir olması və Qarabağın bütün bölgələrində həyatın davam etməsi dilənir.
