QafqazNews Konkret.az-a istinadən xəbər verir ki, Rusiyada davam edən müharibə gənclərin sayının azalmasına, yoxsulluq içində yaşayan yaşlıların isə ölkənin ictimai həyatından daha da uzaqlaşmasına səbəb olur. Məqalədə bu proseslər ölkənin demoqrafik və sosial mənzərəsinin dəyişməsi ilə əlaqələndirilir.
Müəllif əvvəlcə yaşlı insanlardan bəhs edən fikri xatırladır: onların bəziləri artıq öz həyatını yaşadığından, ölümündən sonra baş verəcəkləri düşünməyə də bilər. Bu yanaşmanın müəyyən həqiqət daşıdığı, xüsusən sovet düşüncəsi ilə yetişmiş nəsil barədə danışarkən nəzərə çarpdığı qeyd olunur.
Məqalədə Putin yaşlı nəslin təfəkkürünü təcəssüm etdirən prezident kimi təqdim edilir. Müəllifin qənaətinə görə, o, ətrafında da keçmişin düşüncə tərzindən qopa bilməyən insanları toplayır, tərəqqiyə mənfi yanaşır və gənclərin müharibədə ölümünü hakimiyyətinin davamı naminə qəbul edilə bilən itki sayır. Şübhəçilik, xəsislik və etimadsızlıq da onun davranışına aid edilən xüsusiyyətlər sırasındadır. İctimaiyyət qarşısına çıxmaqdan, yaxın çevrəsindən, hətta ölümdən çəkinməsinə baxmayaraq, fəallığını qoruduğu vurğulanır.
Müharibə uzandıqca gənclərin azalması ölkənin demoqrafiyasına təsir edir. Eyni zamanda, yoxsulluq və uzunmüddətli məhrumiyyətlər bəzi yaşlı insanların hadisələri təhlil etmək və onlar arasında əlaqə qurmaq imkanını zəiflədir. Reaksiyaları ləngiyir, baxışları daralır, müasir dünyanın reallıqlarından uzaqlaşırlar.
Rusiyada çoxsaylı yaşlıların pensiyası normal yaşayışa yetməyəcək qədər aşağıdır. Yoxsulluq, məqalədə qeyd olunduğu kimi, insanı maddi çətinliklə yanaşı mənəvi və intellektual cəhətdən də tükəndirə bilər. Müəllif insanların vəziyyətinə görə məsuliyyət daşıyan tərəfləri göstərməyin mümkün olduğunu bildirir, lakin başqa bir sualın cavabını çətin sayır: böyük təbii sərvətləri və iqtisadi imkanları olan ölkədə insanlar niyə hüquqsuzluq, alçalma və yoxsulluq şəraitində yaşayır?
Müəllifin diqqət çəkdiyi ziddiyyətlərdən biri də ağır şəraitdə yaşayan insanların bir qisminin həmin vəziyyətə görə məsuliyyət daşıdığı düşünülən hakimiyyəti müdafiə etməsidir. Bu insanlar müharibəni dəstəkləyir, Putinə sədaqət göstərir və mövcud siyasi sistemi alqışlayırlar.
Məqalədə belə münasibətin səbəblərindən biri kimi uzun illər boyu yığılan ümidsizlik və məhrumiyyətlər göstərilir. Bu şərait insanın düşüncəsini və dünyaya baxışını dəyişir. Müəllif yaranan bağlılığı Stokholm sindromuna bənzədir: insan hüquqlarını məhdudlaşdıran sistemə qarşı çıxmaq əvəzinə, ona sığınır.
Yaşlıların əksəriyyətinin ləyaqətli həyatın nə olduğunu heç vaxt bilmədiyi bildirilir. Onlar gəncliklərində gecə-gündüz işləyib, özlərinə vaxt ayıra bilməyib və həyatdan zövq almağı öyrənməyiblər. İndi rahatlıq, xoşbəxtlik və zövq barədə danışanda təfərrüatlara varırlar, halbuki başqaları üçün gündəlik sayılan bəzi imkanlar onların gözündə əlçatmaz dəbd тэйі kimi görünür.
Məqalənin qənaətinə görə, yoxsulluq, məhrumiyyət və ümidsizlik içində ömür sürən yaşlıların itirməkdən qorxduğu az şey qala bilər; buna görə ölüm onlar üçün bəzən qorxulu görünməyə bilər. Putin isə ölümündən vahimələnir və hakimiyyətini, şəxsi təhlükəsizliyini qorumaq üçün hər addıma hazır təsvir olunur.
Müəllif Putinin hakimiyyətinə qəti etirazını bildirir. Onun fikrincə, məsələ yalnız bir siyasətçinin ambisiyaları və ya apardığı müharibə deyil; söhbət bütöv ölkənin gələcəyinin keçmişin qorxuları, köhnəlmiş düşüncə və hakimiyyət ehtirası naminə qurban verilməsindən gedir.