QafqazNews Konkret.az-a istinadən xəbər verir ki, 1959-cu il noyabrın 15-də Kanzasın ucqar kəndlərindən birində iki keçmiş məhbus fermer ailəsinin dörd üzvünü öldürüb.
Həmin vaxt Truman Kapote artıq tanınmış yazıçı idi: əsərləri sərgilənir, fotoları yüzlərlə qəzet və jurnalda çap olunurdu. O, Bruklində 1839-cu ildə tikilmiş evdə yaşayır, Verbyedə şalesi, ingilis buldoqu, yazı makinası və qəhvəsi vardı. Lakin Kanzasda bütöv bir ailənin qətlə yetirilməsi barədə cəmi 300 sözdən ibarət qəzet xəbəri onu hərəkətə gətirdi.
Kapote yazıçı dostu Harper Lini də özü ilə götürərək Kanzasa yola düşdü. Onların məqsədi cinayətin necə baş verdiyini anlamaq və դրա arxa planını araşdırmaq idi. Beləcə, bir qəzet xəbəri yazıçını uzunmüddətli araşdırmaya yönəltdi.
Sənədli nəsr müəlliflərin yaradıcılığında bəzən dönüş nöqtəsinə çevrilir. Anton Çexov “Saxalin adası”ndan sonra başqa yazıçıya çevrildiyi kimi, Kapote də 1965-ci ildə “The New Yorker” jurnalında hissələrlə yayımlanan, növbəti il ayrıca kitab halında çıxan “Soyuqqanlı qətl”dən sonra bu miqyasda daha bir əsər yazmadı.
Harper Li ilə Kanzasda aylarla qalan Kapote 8 min səhifəlik qeydlər və qaralamalar hazırladı. Kitabın yazılması altı il çəkdi. Nəticədə sənədli roman janrının ən seçilən əsərlərindən մեկը meydana gəldi.
Kapote isə oxucuya hazır cavabներ չի մատուցում և չի թելադրում՝ ինչ եզրակացության գալ։ Pisliyin mövcud olduğunu, keçmişdə də baş verdiyini və gələcəkdə də olacağını göstərir. Klatterlər ailəsi kimi insanlar onun qurbanına çevrilə, başqaları isə bu bəladan uzaq qala bilər. Kimin belə bir hadisə ilə üzləşəcəyini qabaqcadan bilmək mümkün deyil.
Yazıçı hər iki qatil ilə şəxsən danışmışdı. Onun qənaətinə əsasən, ölüm cəzası da problemin həlli deyil. “This is not an exit” — “Bu, çıxış yolu deyil” ifadəsi isə təxminən 25 il sonra başqa məşhur romanda yer alacaqdı.
Əsərin girişində Kapote 1959-cu ilin noyabrınadək Holkombun geniş ictimaiyyətə, demək olar, tanış olmadığını yazır. Qəsəbənin 270 sakini sakit, adi həyat sürürdü. Noyabr səhərlərinin birində açılan dörd atəş altı nəfərin həyatına son qoydu. Hadisədən sonra əvvəllər evlərinin qapısını bağlamayan sakinlər arasında şübhə və inamsızlıq yarandı.
Mətnin müəllifi əsəri ilk dəfə 1986-cı ildə, 1966-cı il “İnostrannaya literatura” jurnalında Pozner və Çembercinin tərcüməsində oxuduğunu, daha sonra atasının ona ingiliscə orijinalı gətirdiyini qeyd edir.
Bu mövzuya maraq göstərənlər üçün iki ekran əsəri də xatırladılır: Filip Seymur Hoffmana “Oskar” qazandıran, 2005-ci ildə çəkilmiş “Kapote” filmi və Deniel Kreyqlə Tobi Consun baş rollarda oynadığı, 2006-cı il istehsalı “Rüsvayçı şöhrət” (“Infamous”).