QafqazNews Bakupost.az-a istinadən xəbər verir ki, Sabir Rüstəmxanlı 1991-ci il noyabrın 20-də baş vermiş Qarakənd faciəsində həyatını itirən yaxın dostlarını xatırlayıb və həmin günlərdə yaşadığı iki telefon danışığından söz açıb.

O, Azərbaycanın müstəqilliyini yenicə bərpa etdiyi dövrdə həlak olan dövlət xadimləri, jurnalistlər və hərbçilərin ölkənin gələcək taleyində mühüm rol oynaya biləcəyini qeyd edib. Rüstəmxanlının xatirəsində daxili işlər naziri Məhəmməd Əsədov, dövlət katibi Tofiq İsmayılov, baş prokuror İsmət Qayıbov, Vəli Məmmədov, Osman Mirzəyev və Alı Mustafayev xüsusi yer tutur.

Rüstəmxanlının sözlərinə görə, noyabrın 18-də Məhəmməd Əsədov ona zəng edərək şəhər mərkəzində mənzil ayrıldığını bildirib. Nazir anası xəstə olduğu üçün birinci mərtəbədə ev istədiyini, Ayaz Mütəllibovun isə Hökumət Evinin yaxınlığındakı binada mənzil ayırtdırdığını söyləyib. Daha sonra indiki evini Rüstəmxanlıya vermək qərarına gəldiyini deyib.

Rüstəmxanlı ev almaq üçün nə Ayaz Mütəllibova, nə də rəsmi qurumlara müraciət etdiyini bildirib. Əsədov isə onun yaşadığı yeri bildiyini və bəzən təcili toplaşmaq lazım gəldiyini deyib. Mənzilin 15-ci mərtəbədə yerləşdiyini, təmirini sumqayıtlı dostlarının gördüyünü söyləyərək Rüstəmxanlını evə baxmağa dəvət edib.

Rüstəmxanlı görüş vaxtını soruşanda Əsədov iki günlük səfərə çıxacağını, qayıtdıqdan sonra əlaqə saxlayacağını deyib. O, nazirin zəngini gözləsə də, iki gün xəbər çıxmayıb. Utandığı üçün özü zəng etmədiyini yazan Rüstəmxanlı, üçüncü gün axşam xəbərlərində Əsədovun da daxil olduğu 22 nəfərin həlak olması xəbərini eşidib.

Faciə baş verən gün səhər Vəli Məmmədov da Rüstəmxanlıya zəng edərək görüşməyi təklif edib. Qarabağa yola düşəcəyini, Tofiq İsmayılovu tək qoymaq istəmədiyi üçün onunla gedəcəyini bildirib. Rüstəmxanlı ilə Məmmədovun son görüşü baş tutmayıb; Məmmədov həmin səfərə könüllü qatılıb.

Rüstəmxanlı 20 noyabr terrorunu dostlarını itirdiyi şəxsi faciə kimi dəyərləndirib. O, Tofiq İsmayılovla Vəli Məmmədovun SSRİ Ali Sovetinin sessiyasına məsuliyyət və qəzəblə hazırlaşmalarının şahidi olduğunu, Osman Mirzəyevin “Adlarımız” kitabının sevincini hələ tam yaşamadığını, Alı Mustafayevin isə Qarabağdan yeni reportajlar hazırlamağı düşündüyünü xatırladıb.

Onun fikrincə, həmin insanların yarımçıq qalan arzuları ilə yanaşı, xatirələri də İkinci Qarabağ müharibəsində əsgərlərin intiqam hissini gücləndirən amillərdən olub. Rüstəmxanlı onların ruhuna rəhmət diləyib.